کومبا ملا جشن مقدسی است در هند

رودخانه گنگ در هندوستان

Kumbha Mela کومبا ملا جشن مقدسی است در هند، که در آن شمار فراوانی از زائران از سراسر کشور جمع میشوند برای غسل کردن در آب رودخانه گنگ.

هر 12 سال یکبار، در یکی از این شهرها : الله آباد ، هاردوار ، سراسواتی و یا یاموتا.
معمولن میان 10 تا 70 میلیون در این جشن شرکت می کنند.

درکومبا ملای قبلی 18 میلیون شرکت کردند

کومبا ملای امسال در هاردوار برگزار شد.

راگو

برخیز و بیا بتا برای دل ما

برخیز و بیا بتا برای دل ما
حل کن به جمال خویشتن مشکل ما
یک کوزه شراب تا بهم نوش کنیم
زان پیش که کوزه‌ها کنند از گل ما

خیام

همیشه با دل خرم نشینند

خوشا آنان که با ته همنشینند		همیشه با دل خرم نشینند
همین بی رسم عشق و عشقبازی		که گستاخانه آیند و ته بینند

با با طاهر

جهان بی‌وفا زندان ما بی

جهان بی‌وفا زندان ما بی		گل غم قسمت دامان ما بی
غم یعقوب و محنت‌های ایوب		همه گویا نصیب جان ما بی

عزیزون از غم و درد جدایی

عزیزون از غم و درد جدایی		به چشمونم نمانده روشنایی
گرفتارم بدام غربت و درد		نه یار و همدمی نه آشنایی

بر گیر شراب طرب‌انگیز و بیا

بر گیر شراب طرب‌انگیز و بیا
پنهان ز رقیب سفله بستیز و بیا
مشنو سخن خصم که بنشین و مرو
بشنو ز من این نکته که برخیز و بیا

حافظ

سینه از آتش دل در غم جانانه بسوخت

سینه از آتش دل در غم جانانه بسوخت
آتشی بود در این خانه که کاشانه بسوخت
تنم از واسطه دوری دلبر بگداخت
جانم از آتش مهر رخ جانانه بسوخت
سوز دل بین که ز بس آتش اشکم دل شمع
دوش بر من ز سر مهر چو پروانه بسوخت
آشنایی نه غریب است که دلسوز من است
چون من از خویش برفتم دل بیگانه بسوخت
خرقه زهد مرا آب خرابات ببرد
خانه عقل مرا آتش میخانه بسوخت
چون پیاله دلم از توبه که کردم بشکست
همچو لاله جگرم بی می و خمخانه بسوخت
ماجرا کم کن و بازآ که مرا مردم چشم
خرقه از سر به درآورد و به شکرانه بسوخت
ترک افسانه بگو حافظ و می نوش دمی
که نخفتیم شب و شمع به افسانه بسوخت

حافظ